Home / Tag Archives: Gerardo Antonio Marinelli

Tag Archives: Gerardo Antonio Marinelli

Lì son nato

Poesia di Antonio Gerardo MarinelliFoto di Francesco Giaccio Lì son nato Lì,con tenera carezza, son nato.È  eco il mio o vera vita?Cresco come l’onda che torna sempre verso il mare. Dondolio e ninna nanna,piano piano, si apprestano a chetarsi, spento il sole.Accompagnata da tuoni e lampi,tempesta grande mi logora.Nel tempo e col tempo, mi …

Read More »

Nustalgioia

di Antonio Gerardo Marinelli Cascata del Verrino – Foto di Dante Carfagna Nustalgioia A ru pònd’abballə[1], davéndra a nu  cutóinə ru bbagnə majə fattəe pìurə  na núteata.A rischiə  də squacciarməla məmuòria ,təffònnəmə,  majə jetteàtə ,dalla mòrgiadavéndra a chést’àcqua chiara ,ma tarmeàta. Gna fóssə méùe ,arvədènnəməchè ru pənziérə,a suneàtə səttandènnə,marsèndə lə petàiradə nu giuvənùttíllə də vindènnə.  Məraquələ o fandasoja?Nə mə …

Read More »

Piglia – Brucia

di Gerardo Antonio Marinelli Piglia Da ru ciéle la culata davéndra all’anəma arròiva e nasciə la cambéana. Mèndrə la cambéana séuna, ru raméarə alla calleàra je da la fórma. Ru carvàunə alla forgia piglia. Ru ferreàrə ferra mèndreə l’asenə ràglia. Tuttə è ruscə. Tuttə piglia . Lə peànə créscə e …

Read More »

La riéafra (l’accumulo di neve)

di Gerardo Antonio Marinelli [1] Bianga e jelàta mendre spulverizz’iàia s’artravòlda, se méue, s’allònga e m’s’ammundan’iàia Bianca e gelata Mentre cade vorticosamente si rivolta, si muove, si allunga e si ammonticchia Se scròia e s’arcumbònne gne la sciàima, s’arravòglia, se alza e ss’abbàssa che nu mumènde. Si nasconde e si …

Read More »

É cett’ p’ partòje (È presto per partire)

di Antonio Gerardo Marinelli É CETT’ P’ PARTÒJE É cett’! Nz’ vo’ apròje manghe la v’rrecchia  Pìure la porta se métte a cummet’re. É cett’! Aja partòje mademane, mademane aja partòje. É cett’ pe partòje. Na tòina sotta a ru scudelleare, na sciacquata de faccia a ru uacciòile e n’alfa …

Read More »