L’Anəma Maja – L’Anima Mia

1
303

di Antonio Gerardo Marinelli

Agnone San Marco e la valle del Verrino (Foto di Francesco Giaccio)

L’Anəma Maja

Lə rundənella veula pə ll’aria
ngióima a quìstə ciəalə a prəmavòira.
Ru viende ha pəttéàtə rə pənziérə moja
svəsténnə tuttə rə sciure culuréatə də la terra maja.
Meue, davéndrə a na sacchétta, arrenda də fandasoja,
c’iajə misse pìurə rə scíurə sícchə armastə
e mə l’aje purteatə apprieàssə gné nu rəcueardə,
ch’addəvenda polvərə appàina sbàttə a ru pròimə rummeurə.
Ngióima a chésta mundàgna,
dòppə ch’aje salətueatə Agnéunə da Còllə Mənghéunə
e pròima de jójjə chə la sacchétta n’guallə,
c’iajjə annascosta l’Anəma Maja pə nə la perdərə
e p’artruuarla all’armənójje.

L’anima mia

La rondinella vola in alto
sopra questo cielo di primavera.
Il vento ha dipinto il miei pensieri
spogliando tutti i fiori colorati della terra mia.
Adesso, dentro un sacco, pieno di fantasia,
ho messo anche i fiori secchi rimasti
e li porto con me come ricordo,
che diventano polvere al primo urto al primo rumore.
In cima a questa montagna,
dopo che ho salutato Agnone da Colle Mingone,
e, prima di andarmene con il sacco addosso,
ho nascosto l’anima mia per non perderla
e per ritrovarla al ritorno.

 


Copyright: Altosannio Magazine
Editing: Enzo C. Delli Quadri 

1 COMMENTO

  1. Significativa poesia scritta con l’anima, oltremodo coinvolgente e nostalgica .. E’ poeticamente bello nascondere l’anima nel proprio paesello, per ritrovarla al ritorno…

LASCIA UN COMMENTO

Please enter your comment!
Please enter your name here

Questo sito usa Akismet per ridurre lo spam. Scopri come i tuoi dati vengono elaborati.