Home / Antonio Gerardo Marinelli

Antonio Gerardo Marinelli

molisano di Agnone (IS), vive a Bologna da oltre 50 anni con la sua famiglia. Perito industriale, ha lavorato nel campo assicurativo vendendo "serenità ". Da pensionato, dedica parte del suo tempo a cercare di "scrivere" foto della sua infanzia e momenti incancellabili vissuti nella sua terra di origine che, insieme al suo dialetto, non ha mai dimenticato.

La səringa (con traduzione)

La səringa Dəpəròitə, assòpra a ru liéttə jettatə stíeànghə. N’gànna mə deulə, mə pongəca gna cə stíssərə na pícca səmíggə e nə pozzə gliottərə.  So le diecə passeatə ,ècchə , e issə, arróiva, ru miédəchə cundòttə chə emə chiameatə pə me, chəmmùa la fròivə tienghə, məàlə all’òssa e na nzégna …

Read More »

Aùejjə è festa – Oggi è festa

Antonio Gerardo Marinelli Aùejjə è festa Na spəàra, sottə a ru caniéstrə nghèapə. N’addéurə de cròsca fresca appàina cotta, fatta de greànə, sə sendə pə ll’aria nziémbra a nu suspóirə. Davéndrə a ru furnə, alləggərennəcə l’ossa, la fatoja ermasta məstəcheata alla ciàinə angàura calla. . Ammandəatə da tandə grazia de …

Read More »

Altosannio (Tèrra de Tèrre)

Antonio Gerardo Marinelli Altosannio (Tèrra de Tèrre) Tèrra də Tèrre, de səmenda e jèrva fresca. Prufiumə de ròcchie andòiche, de cioicə, micuquela e cicerchia. Prufiumə de scieanə, pàglia, suónə də cambeanə a dəstaisa èllə e rəndueacchə de cambeane a festa ecchə, sonanə uguealə. Rummeurə də zappə, d’abbdendə, ragliea d’asənə e …

Read More »

Arvìa, iójje so Mari (Torna, sono Maria)

Antonio Gerardo Marinelli L’autore ha sentito il bisogno di dare un seguito alla storia dei nostri due compaesani Marì e Ndoni, di cui alla poesia É cett’ p’ partòje (È presto per partire se vuoi rileggerla clicca QUI) pubblicata su Altosannio il 18 gennaio 2019, per poter rivivere completamente alcuni ricordi …

Read More »

La Cacciótta – Furto in campagna

Antonio Gerardo Marinelli La Cacciótta Sénə fattə quasə le cinghə. L’aria e calla. Na dəciòina də uagliungiéllə saimə a rù purtìllə. Tuttə quendə che rə calzunìttə curtə, chi che la pèzza a culèure arméssa nghiurə, chi chə lə scarzelləra cavetueatə e chi senza bbəttieunə alla vrachétta e nzzə n’abbrəogna. La …

Read More »

L’Anəma Maja – L’Anima Mia

di Antonio Gerardo Marinelli L’Anəma Maja Lə rundənella veula pə ll’aria ngióima a quìstə ciəalə a prəmavòira. Ru viende ha pəttéàtə rə pənziérə moja svəsténnə tuttə rə sciure culuréatə də la terra maja. Meue, davéndrə a na sacchétta, arrenda də fandasoja, c’iajə misse pìurə rə scíurə sícchə armastə e mə …

Read More »

Piglia – Brucia

di Gerardo Antonio Marinelli Piglia Da ru ciéle la culata davéndra all’anəma arròiva e nasciə la cambéana. Mèndrə la cambéana séuna, ru raméarə alla calleàra je da la fórma. Ru carvàunə alla forgia piglia. Ru ferreàrə ferra mèndreə l’asenə ràglia. Tuttə è ruscə. Tuttə piglia . Lə peànə créscə e …

Read More »

Dalla sponda ru tittə – Dal limitar del tetto

Poesia di Antonio Gerardo Marinelli  Foto di Bruno Cerimele Dalla sponda ru titte Re cueappə pənnenn’ dalla sponda ru tittə uardanə Petravvənnennə. Lə cambeanə enə suneatə a mattutoinə. Ru cambanoilə sə féa du chiecchiearə chə l’oldrə mendrə a rə crəstieanə, dənendə a scta bəllezza, arpéusa l’anəma e ru cheurə.   Dal limitar del tetto Tegole penzolanti dal limitar del …

Read More »

La riéafra (l’accumulo di neve)

di Gerardo Antonio Marinelli [1] Bianga e jelàta mendre spulverizz’iàia s’artravòlda, se méue, s’allònga e m’s’ammundan’iàia Bianca e gelata Mentre cade vorticosamente si rivolta, si muove, si allunga e si ammonticchia Se scròia e s’arcumbònne gne la sciàima, s’arravòglia, se alza e ss’abbàssa che nu mumènde. Si nasconde e si …

Read More »

É cett’ p’ partòje (È presto per partire)

di Antonio Gerardo Marinelli É CETT’ P’ PARTÒJE É cett’! Nz’ vo’ apròje manghe la v’rrecchia  Pìure la porta se métte a cummet’re. É cett’! Aja partòje mademane, mademane aja partòje. É cett’ pe partòje. Na tòina sotta a ru scudelleare, na sciacquata de faccia a ru uacciòile e n’alfa …

Read More »