La vəcchiaja

1
486

Poesia di Antonia Anna Pinna

 

La vəcchiaja

Madonna mə,
n’da mə sendə brutta,          
Dəceva la vecchia; a məndə sə.
Uoggə nən mə sendə
Chiù lə cossə,
j lə manə mə cənə tuttə schiortə.
N’ùocchiə mə parə ca mə balla
j lə corə cə fattə pəccerillə.
Mə stienghə sembrə dendrə alla cucejna
Vəcejnə allə camejnə, corə a corə.
Lə treccə mə so smundatə stammatejna
ə pə strəcciarlə cə so’ missə n’ora.
E’ longa la jurnata pə l’anzianə
j la nottə; tə porta angora chiù lundanə;
Tə parə də murejə, ma doppə te rebbivə.
j rəcumenza angora la canzonə
Finghè nən t’acchiappa
La frəcata ‘bbona.

La vecchiaia

Madonna mia,
come mi sento male  
Diceva la vecchia; nella sua mente.
Oggi non sento più le gambe
E le mani mi si sono tutte storte.
Un occhio mi sembra che mi balla
E il cuore mi si è rimpiccolito.
Sto sempre dentro la cucina
Vicino al camino, cuore a cuore.
Le trecce ho sciolto stamattina
E per pettinarle ci ho messo un’ora.
E’ lunga la giornata per l’anziano
E la notte; ti porta ancora più lontano.
Ti sembra di morire ma poi rivivi.
E ricomincia ancora la canzone
Finché non ti prende la batosta buona.


Editing: Enzo C. Delli Quadri
Copyright: Altosannio Magazine

 

1 COMMENTO

LASCIA UN COMMENTO

Please enter your comment!
Please enter your name here